حضرت زهرا (س) مسیر اعتراض به قداست خلیفه را
برگزیدند، که اگر سکوت میکردند و در برابر اشکالات حاکمیت ایستادگی
نمیکردند، انحرافات به نام اسلام محمد(ص) بیشتر و بیشتر میشد. ایشان در
جایی فرمودند: « بدانید که فتنه و بلا دو راه است، گرفتار آمدن به شمشیرهای
برنده و تسلط تجاوزگران و ظالمان، و هرج و مرج و آشتفگی و استبداد
ستمگران، بدانید که بیتالمالتان به غارت خواهد رفت و وحدتتان از هم پاشیده
خواهد شد و بر باد خواهد رفت.» ...
السلام علیک یا مُمتَحَنَةُ اِمتَحَنَکِ الذی خَلَقَکِ قَبلَ اَن یَخلُقک و کُنت لما امتحنک به صابرة
فاطمه زهرا سلام الله علیها شخصیتی گرانقدر و الگویی ارزنده هستند که رسالت زن مسلمان را در عرصه تاریخ به منصه ظهور رسانیدند.
سخنرانی ها و خطابه ها و برخوردهای مختلف ایشان نشان می دهد که آینده
فرهنگی ، سیاسی ، اجتماعی و … مسلمین از اهمیت خاصی برای ایشان برخوردار
است و شناخت حضرت از اوضاع و جریان های فکری حاکم را کاملاً روشن می سازد.
فاطمه زهرا سلام الله علیها سکوت نکردند چرا که اگر سکوت می کردند و در
برابر اشکالات حاکمیت ایستادگی نمی کردند ، انحرافات به نام اسلام محمد (ص)
بیشتر و بیشتر می شد.
پس ایشان در مقابل فاجعه ای که صبرها و طاقت ها را به یأس و نا امیدی
بدل کرده بود ، با اتخاذ یک استراتژی واحد ، محور تغییر ارزش های اجتماعی و
سیاسی قرار گرفتند و از یک سو ، تسلیم حرکات سازش کارانه و عافیت طلبانه
نشدند و از سوی دیگر افق دید وسیع اهل بیت (ع) نسبت به سرنوشت مسلمین را در
نظر گرفتند و مطابق با آن عمل کردند .
حضرت زهرا سلام الله علیها پایداری و اعتراض در مقابل انحراف را پایه
گذاری کردند و چه نیکو معلمی برای شاگردانشان بودند. شاگردانی همچون زینب
(س) ، حسین (ع) ، …..که هیچگاه ایستادگی حضرت زینب (س) در شام در برابر
یزید از خاطره ها محو نمی شود.
مسیری که حضرت زهرا (س) برگزیدند اعتراض به قداست خلیفه بود، که اگر
ایشان بستر اعتراض به خلیفه را که جای پیامبر نشسته بود ، هموار نمی کردند
دیگر هر اعتراضی حکم گناه کبیره را پیدا می کرد!
ایشان در جایی فرمودند : « بدانید که فتنه و بلا دو راه است ، گرفتار
آمدن به شمشیرهای برنده و تسلط تجاوزگران و ظالمان ، و هرج و مرج و آشتفگی و
استبداد ستمگران ، بدانید که بیت المالتان به غارت خواهد رفت و وحدتتان از
هم پاشیده خواهد شد و بر باد خواهد رفت . »
این جملات هشداری است برای مسلمین ، هشداری که نشانگر آن است که
مسلمانانی که در زمان پیامبر اکرم (ص) از هیچ فداکاری و بذل جان و مال ، در
راه ایشان دریغ نمی کردند ، چگونه بعد از حضرت رسول تسلیم جو تبلیغی شدند و
جریان حاکم را پذیرفتند .
آیا همه انگیزه دنیایی داشتند ؟
آیا برای همه آنها قدرت و مقام زینت یافته بود؟
آیا اصحاب رسول الله (ص) مرهوب جو تبلغی زمان خویش شدند؟
آیا سخنان رسول الله (ص) در عید غدیر را فراموش کرده بودند؟
آیا همه اصحاب رسول الله (ص) با آن همه سفارش پیامبر نسبت به شایستگی امیر مومنان (ع) مردد بودند؟
آیا ما هیچ گاه به این واقعه تاریخی با یک تحلیل عمیق نگریسته ایم ؟
این سوال بزرگ تاریخ را چه پاسخی شایسته است ؟!
السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده
